بر خلاف تصور عموم، تفاوت بسیار بزرگی بین فراموش کردن و بخشش است.
فراموش کردن همانند به خاک سپردن یک صندوقچه است که می تواند دوباره بیرون آورده شود، در حالی که بخشش همانند ریشه کن کردن یک علف هرز است، که دیگر هرگز دوباره نخواهد رویید.
اینجا ۵ علامت را برای تشخیص بین این دو ذکر می کنیم.

  • فراموش کردن گذشته ممکن است سبب بخاطر آوردن آن و برهم زدن تعادل زندگی شما شود.بخشش بخشش بخشش یا فراموشی bakhshesh
    بخشیدن خود بخاطر گذشته، تمامی ذهنیتهای منفی را که ممکن است در آینده دوباره پدیدار شوند، نابود می کند.
  • فراموش کردن اینکه شخصی به شما صدمه زده است همانند یک درد سرکوب شده است، چرا که می تواند دوباره سر بر آورده و به شما مجددا صدمه بزند.
    بخشیدن دردهای آتی این خاطره ناگوار را از بین می برد.
  • فراموش کردن یک اشتباه بدون آموختن از آن، سبب اهمال کاری می شود.
    بخشیدن به ما یادآوری می کند که من خرابکاری کردم و از این شرایط درس گرفته و رشد خواهم کرد.
  • فراموش کردن با ایجاد عدم تمرکز سبب ایجاد سردرگمی می شود.
    بخشیدن ما را به این نتیجه می رساند که ما دربابیم بدون خدا هیچ کاری نمی توانیم بکنیم.
  • فراموش کردن یک عمل اشتباه، امکان تکرار آن را فراهم می کند.
    بخشش سبب اصلاح و تغییر عمل اشتباه شده و جهت تفکر ما را تغییر می دهد.

ما باید درک کنیم که فراموش کردن گناه ما را آزاد نمی کند، اما بخشیدن گناه اینکار را می کند.
فراموشی می تواند روح را فقط برای یک لحظه رها سازد، اما بخشیدن روح را برای یک عمر آزاد می سازد.
مهم نیست که آیا شخصی که ما را آزرده لایق بخشش است، بلکه بخشش هدیه ای از طرف خود ما برای خودمان است.
شما کارهایی برای انجام دارید و باید به جلو حرکت کنید.